We zijn net terug van twee dagen Cambridge. Aanleiding was de verjaardag van een vriendin van mijn lief, die haar 30e verjaardag even goed wilde vieren. Altijd in voor een feestje, boekten we een ticket. Wellicht iets te overhaast, want ondanks dat we een mooi en supergoedkoop ticket scoorden, moesten we wel om 6 uur op om vanaf Eindhoven te vertrekken en om 5 uur weer uit bed springen om weer op tijd in London Standsted te zijn.

Gezien het feestje ergens buiten Cambridge gevierd werd, losten we gedoe met treinen, taxi’s en meters ponden op door een autootje te huren. Eenmaal aangekomen bleek dat een super stoer klein rood Fordje te zijn. Toen kregen we er wel weer een andere uitdaging bij: links rijden.

Het bleek te helpen om constant ‘links’ naar elkaar te roepen en mij de navigatie te laten doen (meer omdat ik geen rijbewijs heb en vriendlief dan tenminste op het verkeer kon letten). Uiteindelijk kwamen we zonder kleerscheuren en zonder per ongeluk met andere auto’s te knuffelen in Cambridge aan. Daar de auto maar in een parkeergarage gezet, om later wel te kijken wat praktisch was.

De tikkende meter van anderhalve dag parkeren in die dure garage – parkeren is in elke grote stad immers een hel – hebben we opgelost met, jawel, te doen alsof we onze parkeerticket kwijt waren. Daardoor betaalden we enkel het volle dagtarief, maar omdat de automaat de hik had, betaalden we daar ook nog maar de helft voor. We zijn als blije Bonnie & Clyde’s de parkeergarage uitgescheurd. Wel naar links, natuurlijk.

Ingecheckt in onze schattige Bed & Breakfast ‘The Waterman’ en daarna de stad bekeken. We bleken op ong. 20 minuten lopen van het centrum te zitten, dat we meteen verkend hebben. Het was bitter koud, dus ik was blij dat we genoeg truien en sjaals meegezeuld hadden op onze korte trip. Wel was ik mijn muts vergeten, dus heb ik maar een mooie zwarte muts als souvenir gekocht, met een lief pomponnetje bovenop.

We hadden geluk dat het op vrijdag prachtig mooi weer was en we daardoor de vele universiteitsgebouwen en colleges bij een stralend zonnetje konden bekijken. Cambridge heeft een heerlijk Harry Potter gevoel en het was simpelweg al een genot om rond te lopen, te kijken, foto’s te maken en koffie te drinken. Dat laatste komt trouwens in Amerikaanse formaten en een grote koffie bestellen is alleen verstandig als je denkt dat je ’t aankunt. Ik geloof dat mijn halve hoofd in het kopje paste.

’s Avonds werden we door onze UK vrienden mee uit eten genomen. Niet naar een Engelse pub, maar naar een sushi tent, gezien ze onze sushi avonturen gevolgd hadden en onze hostess ook gek bleek te zijn op opgerolde rijst met verrassingen van binnen. Het bleek een conveyor belt sushi te zijn, waar sushi en andere gerechten in vrolijk gekleurde bakjes langs kwamen zeilen op geautomatiseerde bandjes. Daarnaast kon je ook nog wat losse sushi’s en handrolls bestellen. De sushi was goed, het gezelschap ontzettend gezellig en er ging een fles sake per persoon doorheen. Geslaagde avond dus. Onze gastheer en -vrouw leverden ons netjes af per taxi, waar we in het heerlijk zachte bedje van The Waterman kropen.

We begonnen de dag erna met een ontbijtje. Zoals het internet mij al voorspelde, bleek de zaterdag een echte Engelse dag: regenachtig, lichtelijk koud en grijs. We besloten rustig op te staan en dan op ons gemak door de straten van Cambridge te lopen, wat kerken en monumenten te bezoeken en in snoepwinkeltjes onze ogen uit te kijken. Rond een uur of 4 gingen we afgemat terug, wat relaxen en ons klaar maken voor het grote feest.

Met ons rode monster naar het feest gereden en ons ontzettend vermaakt op het feestje, wat een enorm Star Wars thema had. Er was een ruimte in een hotel afgehuurd, geheel in Star Wars stijl opgemaakt, compleet met DJ die door zijn 90’s music Star Wars sounds mixte. Het was een ontzettend leuke avond en ik heb me helemaal kapot gedanst, maar om half 1 besloten we toch maar te gaan.

Door onze handige vluchttijden moesten we namelijk om 5 uur op om onze vlucht te halen. Om 2 uur thuiskomen en om 5 uur op was geen pretje, maar we hebben het gelukkig gered om in de vroegte stug links te blijven rijden. Door ellende bij security – de boosdoener was onder andere een miniatuur lightsaber van metaal – misten we nog bijna onze vlucht.

Het was een bliksembezoek aan Cambridge, maar ik kan de stad zeker aanbevelen. Studentikoos, historische pareltjes en een ultiem Harry Potter gevoel. We gaan binnenkort een uitgebreider bezoek plannen, zodat deze wereldreizigster London eindelijk eens kan zien, de stad die – omdat-ie zo dichtbij is – ik nog nooit bezocht heb..

Delen