Het is een druk leventje met een kindje, soms schiet het blog schrijven er daarom een beetje bij in. We zijn net terug van een heerlijke vakantie met vrienden in Normandië en ik ben weer geïnspireerd om te gaan schrijven.  In de Flow – die ik voor op vakantie kocht – las ik iets over “Lagom”, naast de populaire term “Hygge” (Deens voor een soort gezelligheid) is nu het Zweede woord Lagom helemaal hip. En waarom? Lagom betekent zoiets als “balans”, niet teveel, niet te weinig. Precies goed. En dat past goed bij een deze tijd, waar de balans voor veel mensen redelijk zoek is.

Dat kennen we in Nederland natuurlijk ook. “Alles met mate” en “genoeg is genoeg” en natuurlijk de dooddoener “Doe maar normaal.. dan doe je al gek genoeg.” Net zoals in Nederland zijn er ook Zweden die voelen dat dit een soort ode is aan middelmatigheid, aan niet je best doen en maar een beetje nietsen. Maar zo is het eigenlijk niet bedoeld. Uiteindelijk heeft elke filosofie, elk levensdoel, zijn goede kanten en zijn slechte kanten, zijn kansen en valkuilen. Voor de drukke, perfectie-gerichte mensen onder ons (guilty) is lagom een soort verademing. Een verstilling. Waardering voor het imperfecte, het huiselijke en het eenvoudige. Helemaal in mijn straatje.

​Ik denk dat de ode aan huiselijkheid en “precies goed” voor mij een extra aantrekkelijke reden heeft. Ik merk dat ik zelf best moet wennen aan het huismama zijn. Tegenwoordig ben ik in de minderheid. Het wordt als een luxe gezien om thuis te kunnen zijn, omdat veel mensen zich dat tegenwoordig niet meer kunnen veroorloven. Sommigen willen het ook niet. Er wordt ook nog wel eens neerbuigend over gedaan. Alsof ik nu niets meer waard ben. “Je hebt straks een gat in je CV.” Waarschuwen mensen mij. “Vind je het niet saai alleen maar met je kind thuis zijn?” Soms wel, maar vaak is het alleen maar heel leuk en fijn, vooral nu Amber steeds meer een meisje wordt en ik steeds meer met haar kan ondernemen. Het komt voor dat ik in een weekend van meerdere goedbedoelde vrienden en familieleden de vraag “of ik binnenkort alweer aan het werk ga.” naar mijn hoofd geslingerd krijg. Dat doet wel een beetje zeer.

ONZEKERHEID
Los van de discussie wat het “beste is” voor jezelf of je kind of je gezin – want dat is voor iedereen anders en heel persoonlijk – maken dit soort opmerkingen me soms onzeker. Moeder zijn is een nieuwe rol voor mij. De keuze thuis te zijn ook. Nu ben ik iemand die goed thuis kan zijn. Ik heb veel hobbies en hou erg veel van tijd voor mezelf. De uurtjes dat Amber slaapt – zoals nu – vul ik op allerhande manieren in.

​We doen elke dag een boodschapje en een wandelingetje. Ik heb tijd om tussendoor een boek te lezen of interessante artikelen door te spitten. Ik haak wat, mik een wasje in de machine, hark de tuin en werk mijn mailtjes en media berichtjes bij. Soms knal ik nog even een website of een brochure in elkaar voor een klant. Ik had met mijn eigen bedrijf altijd de hoop dat, mocht ik ooit een kindje hebben, ik het zou kunnen combineren, om thuis af en toe wat te werken maar wel gewoon bij mijn kindje te kunnen zijn.

Als manlief thuiskomst is de was gedaan, het huis schoon (meestal) en met een beetje geluk staat het eten op tafel. Saai? Ouderwets? Maakt me dat nu een oninteressant, saai mens?  Soms heb ik dat gevoel wel. Er wordt tegenwoordig zo’n nadruk gelegd op succes en “waardevol zijn” dat het soms een beetje lijkt dat je kind opvoeden niet belangrijk genoeg is. Dat je toch echt wel moet werken om je helemaal een persoon te voelen. Het voelt dan bijna alsof thuisblijven geen optie meer is. Alsof die vrijheid verdwenen is. Gelukkig waardeert Rick het enorm en genieten we ook echt van de tijd die we ’s avonds hebben. Als Amber op tijd naar bed gaat (en wil!) hebben we de avond met zijn tweetjes. Dat is heerlijk.

​FEMINISME
Laatst las ik een mooi artikel dat onderstreept wat ik voel. Dat het feminisme soms wat doorgeslagen lijkt te zijn. In plaats van ons keuzevrijheid te geven, zijn veel vrouwen nu financieel gedwongen om te werken (ik heb het niet over bewust kiezen voor werk) en wordt er (nog steeds!) neergekeken op de vrouw (of man) die thuis is. Het probleem was juist dat – voordat het feminisme zegevierde – er al neergekeken werd op vrouwen die huishoudelijk werk deden. Gek genoeg is daar eigenlijk niets in veranderd, al mogen we nu stemmen, studeren, wel of niet kiezen voor kinderen.. trouwen of niet trouwen.Al die vrijheid is er, maar toch lijken we in een bepaald keurslijf te zitten. Mannen die kiezen om thuis te blijven lijken grappig genoeg van hetzelfde last te hebben, dat hun vrienden ook een beetje op ze neerkijken als ze “alleen maar thuis blijven”. Alsof ze dan niets doen, terwijl kinden opvoeden en het huis schoonhouden best een taak is. (kijk de docu Lattepapa’s over papa’s die een jaar thuis blijven bij hun kind, geniaal) Het is hard werken, en ook niet iets wat je halfslachtig wilt doen.Misschien is het iets wat pas in onze nieuwe generatie beslecht kan worden. Mijn moeder vertelde me dat dit in haar tijd ook al speelde. Het is dus niets nieuws.
RUST
Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heel goed en essentieel dat vrouwen en mannen keuzes maken qua werkverdeling en de opvoeding. Alleen maak ik me zorgen over hoe gestresst veel stellen zijn om alle ballen in de lucht te houden. Het huishouden, je vrienden en vriendinnen zien, sociale verplichtingen, je leuk en mooi voelen, even tijd voor jezelf hebben. Die stress is er bij ons veel minder en dat vind ik ergens een zegen.​Misschien is dat hetgeen wat als “luxe” gezien wordt. Dat je die rust hebt. De bekende schrijfster Fay Weldon zegt onderaan het artikel in een kort interview, dat ze het zo schrijnend vindt dat veel vrouwen tegenwoordig geen rust meer kunnen vinden. En dat zou geen luxe moeten zijn. Rust is essentieel om geestelijk en lichamelijk gezond te blijven.
​HUISWERK
Rust is ook moeilijk te vinden in een tijdsgeest waarin alles spannend, avontuurlijk en sexy moet zijn. Daarnaast is het runnen van een huishouden, suffe dingen als de was doen en de vaatwasser uitruimen, ook wel gewoon iets waar iedereen misschien een soort hekel aan heeft. Moetjes, die we liever uitbesteden. Daarom heeft het wellicht zo’n laag aanzien. Volgens mij schrijf Alain de Botton hier ook over in zijn boek “Statusangst“. Niemand ziet ook wat we doen, dus we ontvangen ook geen applaus, en als we applaus nodig hebben – dan is huishoudelijk werk HEEL onbevredigend.​Terwijl, als je er rustig over nadenkt, het heel mooi is dat je een lading wasgoed hebt, want blijkbaar heb je geld voor zoveel kleding en kun je je warm en leuk aankleden. Heb je genoeg borden en pannen om je vaatwasser mee vol te stouwen. En daar zit de kern in: dankbaarheid voor wat je hebt, tevreden zijn met wat je hebt en de balans vinden in je leven. Het is ook heel “Zen” om je kopje om te spoelen, de pannen te wassen en dat met aandacht, niet tegenzin uit te voeren.
Gek genoeg is het ook paradoxaal, dat hoe minder tijd we hebben, hoe vaker en makkelijker we voor gemak kiezen. Ook als een soort beloning voor ons harde werk. We kiezen voor afhaaleten of gaan uit eten, terwijl thuis koken goedkoper en gezonder is. Een huishoudster is handig, maar kost ook geld, en ook de kinderopvang kost geld. We belonen onszelf met hippe kleding en spullen, omdat we graag mee willen doen en er toch Heel Hard voor werken.. Dat is allemaal niet erg, maar het moet een goede break-even zijn voor jouw persoonlijke situatie. Niet alleen op het gebied van geld, maar ook qua tijd en aandacht. En paradoxaal genoeg moet je af en toe echt even de tijd nemen om de balans op te maken.
En zo komen we terug op Lagom. Want Lagom viert die balans. Het is dan ook niet gek dat Zweden, een land wat Lagom ademt en leeft, hun prille ouders een jaar ouderschapsverlof geeft. Een overheid en bedrijfsleven die mensen stimuleert om steeds weer de balans te vinden, in plaats van over te werken, ziek te worden en huwelijken te laten sneuvelen door het gebrek aan tijd en energie voor elkaar. Het is een levenswijze waar we veel van kunnen leren. Helaas komt ook de moderne druk om succesvol te zijn en steeds meer te hebben ook in Zweden op. We moeten dus allemaal bewust in ons eigen leven blijven reflecteren op wat we wel en niet nodig hebben en verstilling en rust zoeken waar we die kunnen vinden. Een balans te vinden, die voor jou en je gezin werkt.
TIJD MAKEN & CREATIVITEIT
Soms betekent dat offers maken. Misschien is dat in mijn geval een offer in aanzien. Of in respect. Maar is het erg, uiteindelijk? Heb ik dat applaus nodig? Kan ik me niet op andere manieren ook waardevol voelen? Zal ik er op mijn sterfbed spijt van hebben dat ik een paar jaar niet gewerkt heb? Ik denk het toch echt niet, als ik er rationeel over nadenk. Daarom vind ik het heerlijk om door het Lagom boek te bladeren, en mezelf te herinneren dat er niets mis is met het allerdaagse leven vieren. Het geeft me energie om nieuwe receptjes te proberen, de tafel gezellig te dekken, wat op de een of andere manier elke maaltijd wat feestelijks geeft.​Om tijd en energie in gezelligheid te steken.


EENVOUD
Lagom is ook: handwerk, duurzame spulletjes kopen die lang meegaan. Zorg dragen voor wat je hebt. Het is een heerlijke stroom naar de essentie. Het is tijd steken in een sjaal breien, een krukje maken of een schilderijtje schilderen. Creatief bezig zijn en jezelf inspireren. Natuurlijk kun je dat ook via je werk, de hoofdzaak is dat je de balans vindt, tussen moeten en creëren. ​De tijd nemen om te Zijn. Meer tijd thuis betekent ook meer aandacht voor de dingen die je daar doet, en ook meer tijd en rust om duurzame keuzes te maken.Lagom is minimalistische eenvoud, maar dan wel gezellig. Genoeg is genoeg. Duurzaam, eerlijk, puur. Natuurlijk, mooi en functioneel. Ik vind het heerlijk en het bevestigd mij in mijn zoektocht naar zingeving.Heb je zin in een portie Lagom? Dan kan ik het boek “Leef Lagom” van Anna Brones van harte aanbevelen. Brones is opgevoed in Amerika door Zweedse ouders, en heeft het contrast tussen de beide culturen van jongs af aan meegekregen, heel interessant! Ze schrijft fijn en de foto’s zijn heerlijk om te zien. Geen zin om een boek te kopen, dan deel ik later nog wat fijne lagom instagram accounts en blogs. Een snel vleugje gezellige kneuterigheid zoek ik trouwens ook altijd op door even de Dille en Kamille binnen te gaan ;)​Maar nu wordt er net een meisje wakker, dus ik ga ga weer aan de slag 😉 Wordt vervolgd!
Delen